اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل؛ ۵ عامل برای انتخاب بین اصلاح و ساخت جدید
در بعضی موارد میتوان دندان جدیدی به پروتز پارسیل موجود اضافه کرد، اما این کار برای همه پروتزها مناسب نیست. نوع و طراحی پارسیل، محل دندان ازدسترفته، وضعیت دندانهای پایه، فیت فعلی پروتز و تماس دندانها باید بررسی شوند. اگر پروتز از قبل لق، فرسوده یا نامتناسب باشد، ساخت پروتز جدید میتواند منطقیتر باشد.
اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل در بعضی شرایط امکانپذیر است، اما این تصمیم فقط به وجود یک فضای خالی جدید بستگی ندارد. نوع و طراحی پروتز، محل دندان ازدسترفته، وضعیت دندانهای باقیمانده، تطابق پروتز با دهان و نحوه تماس دندانهای دو فک باید بررسی شوند.
این موضوع با حالتی که یکی از دندانهای مصنوعی قبلی از روی خود پروتز جدا یا شکسته است تفاوت دارد. در این مقاله منظور از افزودن دندان، شرایطی است که فرد یک دندان طبیعی دیگر را از دست داده یا قرار است طبق طرح درمان دندانپزشک آن را از دست بدهد و اکنون میخواهد بداند آیا همان پارسیل قبلی هنوز قابلیت اصلاح دارد یا ساخت پروتز جدید منطقیتر است.
پروتز پارسیل برای جایگزینی بخشی از دندانهای ازدسترفته در فکی استفاده میشود که هنوز دندانهای طبیعی دارد؛ اگر ابتدا میخواهید انواع این پروتزها و تفاوت گزینهها را بشناسید، راهنمای دندان مصنوعی تکهای را مطالعه کنید.
اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل در چه شرایطی امکانپذیر است؟
اولین سؤال این نیست که آیا از نظر فنی میتوان یک دندان مصنوعی دیگر روی پروتز قرار داد؛ مهمتر این است که آیا پروتز فعلی هنوز پایه مناسبی برای ادامه استفاده دارد یا خیر.
اگر پروتز تطابق و ثبات قابلقبولی داشته باشد، پایه یا اسکلت آن سالم باشد و فضای دندان جدید با طراحی موجود هماهنگی داشته باشد، اضافه کردن دندان میتواند یکی از گزینههای قابل بررسی باشد.
محل دندان ازدسترفته نیز اهمیت زیادی دارد. گاهی فضای جدید در بخشی ایجاد شده که میتوان ناحیه آکریلی پروتز را متناسب با آن اصلاح کرد. در شرایط دیگر، دندان ازدسترفته قبلاً در حمایت یا نگهداری پروتز نقش داشته و از دست رفتن آن میتواند طراحی قبلی را تحت تأثیر قرار دهد.
وضعیت دندانهای پایه نیز باید بررسی شود. اگر دندان ازدسترفته یکی از دندانهای پایه پروتز بوده باشد، ممکن است موضوع فقط افزودن یک دندان مصنوعی نباشد. در این شرایط، اجزای نگهدارنده و حمایتی پروتز و نحوه قرارگیری آن نیز ممکن است نیاز به بازبینی داشته باشند و در بعضی موارد ساخت پروتز جدید منطقیتر باشد. [4]
به همین دلیل، مشاهده ظاهر پروتز میتواند برای بررسی اولیه کمککننده باشد، اما تصمیم نهایی درباره امکان اصلاح معمولاً به ارزیابی خود پروتز در کنار وضعیت دندانها، لثه و تماس دندانهای دو فک نیاز دارد.
اضافه کردن دندان جدید با تعمیر دندان افتاده از پروتز فرق دارد
دو اتفاق ممکن است برای بیمار مشابه به نظر برسند، اما از نظر نوع کار یکسان نیستند.
اگر دندان مصنوعیای که از ابتدا روی پروتز قرار داشته از پایه جدا شود یا بشکند، موضوع تعمیر همان پروتز است. اما اگر یک دندان طبیعی جدید از دهان از دست برود و قرار باشد جای آن به پارسیل موجود افزوده شود، شرایط جدید دهان و طراحی فعلی پروتز باید ارزیابی شوند.
| وضعیت | مسیر قابل بررسی |
|---|---|
| دندان مصنوعی قبلی از روی پروتز جدا شده | تعمیر یا جایگزینی همان دندان |
| یک دندان طبیعی جدید از دست رفته | بررسی امکان افزودن دندان جدید |
| پروتز از قبل لق است | بررسی علت لقی و تطابق پروتز |
| پایه یا ساختار پروتز مشکل گسترده دارد | بررسی اصلاح گستردهتر یا ساخت جدید |
اگر مشکل شما از دست رفتن یک دندان طبیعی نیست و یکی از دندانهای مصنوعی قبلی از پایه جدا شده یا خود پروتز شکسته است، مسیر مناسبتر را در صفحه تعمیر دندان مصنوعی میتوانید بررسی کنید.
برای ایجاد فضای دندان جدید، پایه یا گیره پارسیل را در خانه سوهان نزنید، نبُرید یا با چسب تعمیر نکنید. چنین تغییراتی میتواند نحوه قرارگیری و تطابق پروتز را مختل کند و اصلاح بعدی آن را نیز دشوارتر سازد.
کدام پارسیلها قابلیت اصلاح بیشتری دارند؟
نوع پروتز یکی از عوامل مهم در تصمیمگیری است، اما هیچ نوع پارسیلی را نمیتوان فقط بر اساس جنس آن «همیشه قابل اصلاح» یا «غیرقابل اصلاح» دانست.
پارسیل آکریلیک؛ در بعضی طراحیها امکان اصلاح سادهتر است
در پارسیل آکریلیک، بخش اصلی پایه از آکریل ساخته میشود. این ساختار در بسیاری از طراحیها امکان اضافه کردن ماده و دندان مصنوعی را فراهم میکند؛ به همین دلیل بعضی اصلاحات میتوانند نسبت به پروتزهای دارای اسکلت فلزی سادهتر باشند.
بااینحال، آکریلیک بودن بهتنهایی کافی نیست. سلامت پایه، محل فضای جدید، وضعیت گیرهها، دندانهای پایه و نحوه قرارگیری پروتز باید بررسی شوند.
در یک گزارش بالینی منتشرشده در سال ۲۰۲۳، افزودن دندان به یک پارسیل آکریلیک موجود همزمان با کشیدن دندان و در شرایط انتخابشده توصیف شده است. این گزارش نشان میدهد چنین اصلاحی از نظر پروتزی امکانپذیر است، اما نتیجه یک گزارش بالینی را نمیتوان به تمام بیماران و تمام طراحیهای پارسیل تعمیم داد. [1]
اگر پروتز فعلی شما از نوع آکریلیک است، جزئیات ساختار، کاربرد، محدودیتها و شرایط ساخت یا اصلاح آن را در صفحه پروتز پارسیل آکریلیک میتوانید بررسی کنید.
پارسیل کرومکبالت؛ تصمیم وابسته به اسکلت فلزی و بخش آکریلی
در پارسیل کرومکبالت، فریم یا اسکلت فلزی بخش مهمی از ساختار پروتز را تشکیل میدهد. بااینحال، وجود فلز به معنی غیرقابل اصلاح بودن پروتز نیست.
در بعضی طراحیها، فضای دندان جدید در ناحیهای قرار دارد که بخش آکریلی پروتز امکان توسعه دارد. در شرایط دیگر، موقعیت فضای جدید با اسکلت فلزی، گیرهها یا قسمتهای حمایتی ارتباط پیدا میکند و اصلاح محدودتر یا پیچیدهتر میشود.
روشهای مشخصی برای افزودن دندان به بعضی پروتزهای پارسیل دارای اسکلت فلزی گزارش و بررسی شدهاند؛ بااینحال، این شواهد به تکنیکها و طراحیهای مشخص مربوطاند و امکان اصلاح در عمل به طراحی همان پروتز، محل فضای جدید و وضعیت کلی آن بستگی دارد. [2]
اگر پروتز شما اسکلت فلزی دارد، برای شناخت ساختار فریم، نقش گیرهها و محدودیتهای اصلاح میتوانید صفحه پروتز پارسیل کروم کبالت را بررسی کنید.
پنج عامل مهم در تصمیمگیری برای اصلاح پروتز
از عوامل مهمی که پیش از اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل بررسی میشوند، میتوان به این پنج مورد اشاره کرد:
سلامت و تطابق پروتز فعلی
پروتزی که هنوز بهدرستی در جای خود قرار میگیرد و پایه یا اسکلت سالمی دارد، شرایط مناسبتری برای بررسی اصلاح دارد. سابقه شکستگی، تغییر شکل یا اصلاحات متعدد نیز اهمیت دارد و سن پروتز بهتنهایی تعیینکننده نیست.
محل دندان ازدسترفته
محل فضای جدید مشخص میکند که آیا میتوان آن را با طراحی فعلی هماهنگ کرد یا تغییرات بیشتری لازم است.
وضعیت دندانهای باقیمانده و دندانهای پایه
اگر دندان ازدسترفته در نگهداری یا حمایت پروتز نقش مهمی داشته باشد، طراحی قبلی ممکن است دیگر همان عملکرد را نداشته باشد و اصلاح گستردهتری مطرح شود.
جنس و طراحی پایه یا اسکلت
در پروتزهای آکریلیک بعضی اصلاحات ممکن است سادهتر باشند، در حالی که در پروتزهای فلزی محل و شکل اسکلت میتواند محدودیت بیشتری ایجاد کند.فضای موجود و تماس دندانها
دندان جدید باید از نظر اندازه، موقعیت و تماس با دندان مقابل قابل هماهنگ شدن باشد.
| وضعیت پروتز | مسیر قابل بررسی | نکته مهم |
|---|---|---|
| پارسیل آکریلیک سالم با تطابق مناسب | افزودن دندان ممکن است قابل بررسی باشد | محل دندان و طراحی مهم است |
| پارسیل کرومکبالت | در بعضی شرایط قابل بررسی است | به اسکلت فلزی و بخش آکریلی بستگی دارد |
| پارسیل از قبل لق است | ابتدا علت لقی بررسی شود | افزودن دندان مشکل تطابق را حل نمیکند |
| پروتز سابقه اصلاحات متعدد دارد | ساخت جدید جدیتر بررسی شود | سلامت کلی پروتز تعیینکننده است |
| تماس دندانها مناسب نیست | ممکن است اصلاح گستردهتری لازم باشد | اضافه کردن ساده دندان کافی نیست |
| دندان بهتازگی کشیده شده | افزودن دندان قابل بررسی است | تغییرات بعدی بافت باید در نظر گرفته شود |
این جدول فقط مسیر تصمیمگیری اولیه را نشان میدهد و جای بررسی دهان و خود پروتز را نمیگیرد.
دو مسیر متفاوت؛ دندان قبلاً از دست رفته یا کشیدن آن برنامهریزی شده است
زمان ازدسترفتن دندان میتواند روی برنامه اصلاح پارسیل اثر بگذارد.
وقتی دندان از قبل از دست رفته است
اگر دندان قبلاً از دست رفته باشد، فضای ایجادشده، وضعیت بافت و شرایط پروتز موجود بررسی میشوند. بسته به نوع اصلاح، ممکن است برای ثبت دقیق وضعیت جدید دهان و موقعیت پروتز قالبگیری یا ثبت دیگری لازم باشد.
همچنین باید مشخص شود پروتز پس از ایجاد فضای جدید هنوز ثبات و حمایت قابلقبولی دارد یا از دست رفتن دندان باعث تغییر مهمی در شرایط قبلی شده است.
اگر فضای جدید با طراحی فعلی هماهنگ باشد و پروتز از نظر کلی شرایط مناسبی داشته باشد، افزودن دندان میتواند قابل بررسی باشد.
اگر فقط یک دندان از دست رفته و هنوز درباره استفاده از پارسیل، فلیپر یا یک روش ثابت تصمیم نگرفتهاید، مقایسه گزینهها را در راهنمای جایگزینی یک دندان ازدسترفته بخوانید.
وقتی کشیدن دندان در طرح درمان قرار دارد
تصمیم درباره حفظ یا کشیدن یک دندان طبیعی، تصمیم پزشکی است و باید توسط دندانپزشک واجد صلاحیت و بر اساس وضعیت همان دندان گرفته شود. داشتن پروتز پارسیل بهتنهایی دلیلی برای کشیدن دندان نیست.
اگر کشیدن دندان از قبل در طرح درمان قرار گرفته باشد، در برخی شرایط میتوان اضافه کردن دندان به پروتز موجود را از قبل برنامهریزی کرد تا فاصله زمانی بدون دندان کاهش پیدا کند. چنین رویکردی در شرایط انتخابشده در منابع پروتزی توصیف شده است، اما روش ثابتی برای همه افراد نیست و به وضعیت دندان، بافت و طراحی پروتز بستگی دارد. [1]
مسیر اصلاح پروتز از بررسی تا تحویل
مسیر اضافه کردن دندان معمولاً از بررسی شروع میشود، نه از انتخاب فوری یک دندان مصنوعی.
- ۱
بررسی دهان و پروتز
نوع پروتز، نحوه قرارگیری، پایه یا اسکلت، گیرهها، فضای جدید و وضعیت دندانهای باقیمانده بررسی میشوند.
- ۲
ثبت وضعیت جدید دهان در صورت نیاز
در بسیاری از موارد برای ثبت موقعیت پروتز و شرایط جدید دهان، قالبگیری یا ثبت مشابهی لازم است. روش دقیق به نوع پارسیل، محل دندان ازدسترفته و نوع اصلاح بستگی دارد و برای همه بیماران یکسان نیست.
- ۳
انتخاب دندان مصنوعی
رنگ، فرم و اندازه دندان با توجه به فضای موجود و دندانهای طبیعی یا مصنوعی اطراف انتخاب میشود.
- ۴
اصلاح پروتز
بخش موردنظر از پروتز متناسب با طراحی آن برای قرارگیری دندان جدید اصلاح میشود. جزئیات این مرحله در پروتز آکریلیک و پروتز دارای اسکلت فلزی یکسان نیست.
- ۵
کنترل تطابق و تماس دندانها
پس از اصلاح، نحوه قرارگیری پروتز، گیر و ثبات آن و تماس دندان جدید با دندان مقابل بررسی میشود.
- ۶
پرداخت، تحویل و تنظیم در صورت نیاز
سطوح اصلاحشده باید صاف و قابل تمیزکردن باشند و نقاط فشار یا تماس نامناسب در صورت وجود بررسی و اصلاح شوند.
فرم مشاوره عمومی
تغییر بافت بعد از کشیدن میتواند تطابق پارسیل را تغییر دهد
پس از کشیدن دندان، شکل ریج آلوئولار در دوره ترمیم ثابت باقی نمیماند. یک مرور نظاممند و متاآنالیز نشان داده است که در جریان ترمیم خودبهخودی محل کشیدن، کاهش ابعاد ریج آلوئولار رخ میدهد و میزان آن میتواند با نوع دندان، محل و روش اندازهگیری متفاوت باشد. [3]
این تغییرات برای فردی که دندان جدیدی به پارسیل او اضافه شده اهمیت دارند، زیرا شکل بافتی که پروتز روی آن قرار میگیرد ممکن است در هفتهها و ماههای بعد تغییر کند. بااینحال، میزان اثر این تغییرات بر فیت پروتز برای همه بیماران یکسان نیست.
ممکن است پروتز هنگام تحویل تطابق مناسبی داشته باشد، اما با ادامه ترمیم بافت نحوه قرارگیری آن بعداً تغییر کند. اگر پس از ترمیم بافت، ساختار کلی پروتز هنوز مناسب باشد اما تطابق سطح داخلی آن کاهش پیدا کند، بسته به شرایط میتوان ریلاین یا ریبیس دندان مصنوعی را بهعنوان یکی از مسیرهای اصلاح بررسی کرد. این موضوع به معنی آن نیست که هر فرد پس از اضافه کردن دندان حتماً به ریلاین نیاز خواهد داشت.
اگر پروتز بعداً حرکت بیشتری پیدا کرد، نقطه فشار ایجاد شد یا غذا بهطور مکرر زیر آن جمع شد، بهتر است علت بررسی شود؛ زیرا این علائم میتوانند با تغییر بافت، تطابق پروتز، تماس دندانها یا عوامل دیگری مرتبط باشند.
چه زمانی ساخت پروتز جدید منطقیتر است؟
هدف از اضافه کردن دندان، حفظ پروتزی است که بخش اصلی آن هنوز قابلیت استفاده مناسبی دارد. اگر مشکل پروتز گستردهتر از ایجاد یک فضای جدید باشد، افزودن یک دندان ممکن است فقط بخشی از مسئله را حل کند.
ساخت پروتز جدید بیشتر قابل بررسی است زمانی که:
- پروتز قبل از ازدسترفتن دندان نیز لق یا ناپایدار بوده است؛
- پایه یا اسکلت مشکل ساختاری قابلتوجه دارد؛
- پروتز سابقه شکستگی یا اصلاحات متعدد دارد؛
- دندانهای مصنوعی آن ساییدگی زیادی پیدا کردهاند؛
- تماس دندانهای دو فک مناسب نیست؛
- یکی از دندانهای پایه مهم از دست رفته است؛
- چند تغییر ساختاری همزمان لازم است؛
- یا طراحی قبلی دیگر با وضعیت فعلی دهان هماهنگی کافی ندارد.
سن پروتز بهتنهایی معیار ساخت مجدد نیست. یک پروتز قدیمی ممکن است هنوز از نظر تطابق، تماس دندانها و سلامت ساختار شرایط قابلقبولی داشته باشد، در حالی که یک پروتز جدیدتر ممکن است به دلیل تغییر شرایط دهان یا مشکل گسترده برای اصلاح محدود مناسب نباشد.
اصلاح پروتز یا ساخت پروتز جدید؛ مقایسه اولیه
| اصلاح پروتز موجود بیشتر مطرح است وقتی... | ساخت پروتز جدید بیشتر مطرح است وقتی... |
|---|---|
| پروتز فعلی سالم است | پروتز فرسوده یا آسیبدیده است |
| فیت کلی مناسب است | پروتز از قبل لق یا ناپایدار است |
| تغییر موردنیاز محدود است | تغییر طراحی گسترده لازم است |
| محل دندان جدید با طراحی موجود قابل هماهنگ است | دندان پایه مهمی از دست رفته است |
| ساختار پروتز هنوز مناسب است | طراحی قبلی دیگر با وضعیت دهان هماهنگ نیست |
این جدول برای درک مسیر تصمیمگیری است و نمیتواند جای ارزیابی پروتز و شرایط اختصاصی دهان را بگیرد.
در نهایت، سؤال اصلی این است که آیا ادامه استفاده از پروتز فعلی بعد از اصلاح هنوز منطقی است یا اضافه کردن دندان فقط فضای خالی را پر میکند، بدون اینکه مشکل کلی پروتز برطرف شود.
نتیجه مناسب فقط به معنی اضافهشدن یک دندان نیست
موفقیت اصلاح فقط با پرشدن فضای خالی ارزیابی نمیشود. بعد از اضافه کردن دندان، باید بررسی شود که:
- پروتز بهدرستی در جای خود قرار بگیرد و ثبات قابلقبولی داشته باشد؛
- تماس دندان جدید با دندان مقابل مناسب باشد؛
- نقطه فشار آزاردهنده ایجاد نشود؛
- پروتز همچنان بهخوبی قابل تمیزکردن باشد؛
- فرم، اندازه و رنگ دندان با فضای موجود هماهنگی قابلقبولی داشته باشد؛
- جویدن و در صورت مرتبط بودن محل دندان، صحبتکردن با پروتز دچار اختلال محسوس نشود.
هماهنگی رنگ به معنی همرنگشدن مطلق نیست. دندانهای طبیعی و دندانهای مصنوعی قدیمی ممکن است با گذشت زمان تغییر رنگ یا سایش پیدا کرده باشند. هدف، انتخاب دندانی است که در شرایط موجود هماهنگی مناسبی ایجاد کند.
همچنین افزودن یک دندان به خودی خود باعث افزایش تضمینشده عمر کل پروتز نمیشود. اگر سایر اجزای پروتز فرسوده یا نامتناسب باشند، اصلاح محدود جای بررسی وضعیت کلی آن را نمیگیرد.
نمونهکارهای واقعی روشنا
تصاویر را برای مشاهده کامل باز کنیدبا روشنا تماس بگیرید یا اطلاعاتتان را در فرم مشاوره ثبت کنید.
جمعبندی؛ اصلاح پارسیل یا ساخت پروتز جدید
اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل در بعضی شرایط میتواند راهی برای ادامه استفاده از همان پروتز باشد، اما وجود فضای خالی بهتنهایی برای این تصمیم کافی نیست. سلامت پایه یا اسکلت، محل دندان جدید، وضعیت دندانهای باقیمانده و دندانهای پایه، فیت پروتز و تماس دندانها باید همزمان بررسی شوند.
اگر ساختار کلی پروتز هنوز مناسب باشد و تغییر موردنیاز محدود باشد، اصلاح آن میتواند منطقی باشد. اگر لقی، فرسودگی، مشکل بایت، از دست رفتن یک دندان پایه مهم یا تغییرات گستردهتری وجود داشته باشد، ساخت پروتز جدید باید جدیتر بررسی شود.
انتخاب نهایی به ارزیابی خود پروتز در کنار شرایط فعلی دهان بستگی دارد و مطالب این مقاله جایگزین معاینه، تشخیص و طرح درمان اختصاصی نیست.
بررسی اولیه پروتز در روشنا
در کلینیک دندانپزشکی و دندانسازی روشنا در بندرعباس، بررسی اولیه میتواند با مشخصشدن نوع پارسیل، محل دندان ازدسترفته و وضعیت ظاهری پایه یا اسکلت آغاز شود.
اگر پروتز فعلی را در اختیار دارید، آن را برای بررسی نگه دارید. ارسال عکس واضح از پروتز و محل دندان ازدسترفته میتواند برای بررسی اولیه نوع و وضعیت ظاهری آن کمککننده باشد، اما عکس جای معاینه دندانها، لثه، فیت داخل دهان و تماس دندانهای دو فک را نمیگیرد.
سؤالات متداول
آیا برای اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل قالبگیری لازم است؟
در بسیاری از موارد برای ثبت وضعیت جدید دهان و موقعیت پروتز، قالبگیری یا ثبت مشابهی لازم است. روش دقیق به نوع پروتز، محل دندان ازدسترفته و میزان اصلاح بستگی دارد.
آیا دندان اضافهشده با دندانهای قبلی همرنگ میشود؟
رنگ، فرم و اندازه دندان تا حد امکان با دندانهای موجود هماهنگ میشوند، اما تطابق صددرصدی همیشه ممکن نیست؛ بهخصوص اگر دندانهای مصنوعی قدیمی تغییر رنگ یا سایش داشته باشند.
چند دندان را میتوان به یک پروتز پارسیل اضافه کرد؟
عدد ثابتی برای همه پروتزها وجود ندارد. تعداد و محل دندانهای ازدسترفته، طراحی پروتز و وضعیت دندانهای باقیمانده تعیین میکنند که اصلاح هنوز منطقی است یا ساخت پروتز جدید مناسبتر خواهد بود.
آیا بعد از کشیدن دندان میتوان از همان پارسیل استفاده کرد؟
در بعضی شرایط امکان اصلاح همان پروتز وجود دارد. وضعیت محل کشیدن، طراحی پارسیل و تغییرات بعدی بافت باید در تصمیمگیری در نظر گرفته شوند.
آیا اضافه کردن دندان ممکن است باعث تغییر گیر پروتز شود؟
تغییر وضعیت دهان یا اصلاح خود پروتز میتواند روی گیر و فیت آن اثر بگذارد. به همین دلیل نحوه قرارگیری، ثبات و گیر پروتز پس از اصلاح باید کنترل شود.
آیا هنگام اضافه کردن دندان لازم است گیره پارسیل هم تغییر کند؟
همیشه نه. اگر دندان ازدسترفته در حمایت یا نگهداری پروتز نقش داشته باشد یا طراحی قبلی تحت تأثیر قرار گرفته باشد، ممکن است گیره یا سایر اجزای پروتز نیاز به بازبینی داشته باشند.
آیا اضافه کردن دندان به خود پروتز درد دارد؟
کار لابراتواری روی خود پروتز دردناک نیست. اگر اصلاح پروتز همراه با کشیدن دندان یا مشکل دهانی دیگری باشد، آن بخش شرایط جداگانهای دارد و باید توسط دندانپزشک بررسی شود.
اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل چقدر زمان میبرد؟
زمان کار به نوع پروتز، تعداد و محل دندانها، نیاز به قالبگیری و میزان اصلاح لابراتواری بستگی دارد؛ بنابراین بدون بررسی پروتز نمیتوان زمان ثابتی اعلام کرد.
هزینه اضافه کردن دندان به پروتز پارسیل به چه عواملی بستگی دارد؟
نوع پروتز، تعداد و محل دندانها، وضعیت پایه یا اسکلت، نیاز به قالبگیری و میزان اصلاح لازم بر هزینه اثر میگذارند. برای مقایسه بازه فعلی خدمات مرتبط میتوانید قیمت پروتزهای دندانی را ببینید؛ مبلغ دقیق اضافه کردن دندان پس از بررسی خود پروتز مشخص میشود.
اگر پروتز پارسیل قدیمی باشد، هنوز میتوان به آن دندان اضافه کرد؟
سن پروتز بهتنهایی تعیینکننده نیست. فیت، سلامت پایه یا فریم، وضعیت گیرهها، سایش دندانهای مصنوعی و میزان تغییرات موردنیاز باید بررسی شوند.
منابع علمی
- Chairside technique for addition of teeth to an acrylic partial denture. A clinical report.
- An Experimental Method to Add New Prosthetic Teeth in the Removable Partial Denture Framework: TIG Cold Welding and Preformed Pins.
- Post-extraction dimensional changes: A systematic review and meta-analysis.
- McCracken's Removable Partial Prosthodontics.
تهیه و تدوین: تیم محتوای روشنا
بازبینی فنی لابراتواری: توحید اعظم، کارشناس پروتز دندانی و بازبین فنی لابراتواری
آخرین بازبینی محتوا: 1405/06/16
